Mijn tantes uit Gent

Mijn tantes uit Gent

donderdag 20 oktober 2011

DVD EN EDUCATIEF PAKKET TE HUUR


Voor publieke vertoningen kan u de film huren bij Bevrijdingsfilms vzw. U kan een bestelling telefonisch of per mail afhandelen. De dvd wordt per post verstuurd.
  
De film is beschikbaar met ondertitels in het Nederlands, Frans en Engels.  De drie taalversies staan op eenzelfde dvd.

-->

Educatief pakket voor 3de graad secundair onderwijs en socio-cultureel volwassenenwerk: 
In een methodiekenbundel stellen we een aantal oefeningen met opdrachten, vragen en achtergrondinformatie voor om discussies op gang te brengen. We staan stil bij diverse aspecten van migratie: vrouwelijke migratie, impact van migratie op een mensenleven, identiteit, band met het land van herkomst, ‘integratie’, verwachtingen en dromen,…
De oefeningen sluiten aan bij de eindtermen voor de derde graad van het secundair onderwijs maar kunnen ook gebruikt worden in het socio-cultureel volwassenenwerk of in hogescholen.
Meer info voor de huur van de film en het educatief pakket bij Bevrijdingsfilms vzw.
BEVRIJDINGSFILMS vzw
Quinten Metsijsplein 4, 3000 Leuven
bevrijdingsfilms@pandora.be
tel/fax: 016 23 29 35
www.bevrijdingsfilms.be





CREDITS


Regie: Sofie Hanegreefs & Jelle Janssens
Camera: Jelle Janssens
Montage: Klaartje Puttemans, Sofie Hanegreefs & Jelle Janssens
Muziek: MET-X vzw, Luc Mishalle
Geluidsmixage: Option media
Grafiek: Option media

Productie: Andere Wereld Films i.s.m. Nakhla vzw en De Centrale
Met de steun van : Het Vlaams Audiovisueel Fonds, Vlaamse Gemeenschap, Gelijke Kansen en Cultuur

maandag 20 juni 2011

Filmrecensie Online Filmtijdschrift KUTsite


www.kutsite.com/recensie/mijn-tantes-uit-gent

“‘k Heb een tante in Marokko en die komt.” Zowat de hele naoorlogse Vlaamse bevolking heeft dit liedje tijdens de kinderjaren ontelbare keren meegezongen. In realiteit was het in de jaren 1960 en 1970 meer dan gewoon een wijsje. Ze kwamen ook echt, de Marokkanen. Voornamelijk mannen die in België en job en een betere toekomst zochten. Maar ook vrouwen waagden de sprong. Filmmakers Sofie Hanegreefs en Jelle Janssens focussen in hun jongste documentaire op drie van deze immigrantes. Drie zussen die veertig jaar geleden bij toeval in België verzeild raakten en hier met vallen en opstaan een nieuw leven opbouwden. Onder de titel Mijn Tantes uit Gent wordt hun uiteenlopende levenswandel op een ontroerende maar rake manier geschetst.
Oorspronkelijk migreerden de zussen om bij welgestelde Vlaamse families als kindermeisje aan de slag te gaan. Jemâa, de oudste, diende jarenlang trouw de familie Hoste tot het tot een pijnlijke breuk kwam. Hoewel ze bijna blind is, straalt ze een onuitputtelijke levensvreugde uit waarbij ze de blik steeds op de toekomst gericht houdt. Saâdia is de jongste en de meest rebelse. Ze is niet op haar mondje gevallen en geeft de kijker zo een onomwonden inzicht in haar bestaan als vreemde eend in de bijt. Tegelijk lijkt zij zich het meest geïntegreerd te hebben. Ze is al jaren met een Vlaamse man getrouwd en zet zich actief als vrijwilliger op haar parochie in. Het leven van Fatima staat dan weer in het teken van aloude plichten en tradities. Zij lijkt nog het meeste heimwee te hebben naar de lang vervlogen tijden in Marokko.
Mijn Tantes uit Gent roept voortdurend de spreekwoordelijke lach en traan op. De zussen charmeren door de guitige en openhartige wijze waarop ze verhalen over vroeger oprakelen. Met humor raken ze zelfs aan de donkerste periodes uit hun verblijf in België waarmee aan het licht komt dat hun leven hier bij momenten met veel kommer en kwel gepaard ging. Maar wanneer ze een reis naar hun geboortedorp ondernemen wordt duidelijk dat ze zich daar evenmin helemaal thuis voelen. De indruk groeit dat Jemâa, Fatima en Saâdia vastzitten in een catch 22: in België blijven ze migranten, voor Marokko zijn ze intussen te Westers.
Toch is dit geen droevige film. Ondanks hun momenten van verdriet blijven de zussen erg optimistische vrouwen die het beste van hun leven willen maken, los van afkomst of territorium. Ze bewijzen ook dat de rol van vrouwen in de migratiegeschiedenis niet enkel ligt in het braaf volgen van hun man naar het buitenland. Zij ruilden zelf Afrika voor Europa en begonnen hier terug van nul. Door hun ongedwongenheid gaat een grote mate van gezelligheid van de documentaire uit. De kijker schuift mee aan de theetafel en wordt in hun onderlinge verstandhouding opgenomen. Daar blijkt dat Jemâa, Fatima en Saâdia bovenal gewoon zussen zijn zoals alle andere. Ze kibbelen erop los, halen elkaar onderuit en plagen waar mogelijk. Maar niks lijkt in staat hun bloedband ooit te verbreken.

Avant-Première MIJN TANTES UIT GENT, STAM museum Bijlokesite, Gent



Was een groot succes en volledig uitverkocht !
De Centrale organiseerde op vrijdag 24 juni 2011 een extra voorstelling.

woensdag 4 augustus 2010

Feestelijke première MAS museum

-->
ZATERDAG 17 DECEMBER

De film kadert in het project Spoorzoekers, waarbij enkele Antwerpenaren vanaf januari 2012 tien maanden lang op zoek gaan naar verhalen, foto’s, brieven en oude filmpjes die getuigen van Marokkaanse sporen in de stad. 
Met de resultaten van de zoektocht wil het MAS haar collectie aanvullen om er eigentijdse verhalen mee te vertellen over alle Antwerpenaren. Verhalen die niet mogen ontbreken in een collectie die vertelt hoe Antwerpen verbonden is – en was – met de rest van de wereld.

Programma

14.00 uur | Filmvertoning met korte inleiding door filmmakers
16.00 uur | Filmvertoning met korte inleiding door filmmakers
19.45 uur | Inleiding door Michel Follet en interview met filmmakers
20.00 uur | Filmpremière
21.30 uur | Gesprek onder leiding van Michel Follet met film personages en filmmakers
22.00 uur | Receptie 

SYNOPSIS


'Mijn tantes uit Gent' is een professionele en artistiek hoogstaande documentairefilm voor televisie (Canvas), internationale documentairefestivals, als opener voor debat op scholen, universiteiten, culturele verenigingen en andere maatschappelijke actoren.

In deze documentaire reconstrueren we de levensverhalen van de drie Marokkaanse zussen aan de hand van persoonlijke herinneringen en de herinneringen van diegenen die een belangrijke rol hebben gespeeld in hun migratiegeschiedenis. Door ze terug samen te brengen hopen we op een emotioneel weerzien waarbij nieuwe details aan het licht komen.

De sterke cinematografie en de overweldigende charmes van de Marokkaanse hoofdrolspeelsters zorgt voor er een emotionele band met het publiek. Iedereen zal zich kunnen inleven in wat het voor hen betekende te migreren. Hun verhalen zijn misschien zeer persoonlijk en specifiek, ze stralen een universele draagkracht uit.

Het achterlaten van het vaderland en de familie, het zoeken naar een manier om je thuis te voelen in het gastland, het omgaan met miscommunicatie, discriminatie en racisme, een toekomst proberen op te bouwen, niet alleen voor jezelf, maar ook voor je kinderen. Zaken die herkenbaar zijn voor elke migrant.

Het feit dat de zussen daar zo elk hun eigen kijk op hebben, maakt het des te boeiender. Aangevuld met verschillende Vlaamse getuigenissen en een historisch overzicht vanuit een Marokkaans perspectief maken het plaatje compleet.

DOELSTELLING


Het gaat om een project dat voornamelijk steunt op het engagement van de filmmakers met de volgende maatschappelijke doelstellingen:

- Radicalisering tegengaan zowel bij de Vlaamse bevolking als bij de Marokkaanse gemeenschap door het correct weergeven van de migratiegeschiedenis en daarbij ook de opkomst en de redenen van racisme te duiden. De migratiegolf uit de jaren ‘70 behoort tot het Vlaamse erfgoed en verbindt het lot van de allochtone en autochtone bevolking.
Het is erg belangrijk om een algemeen bewustzijn te creëren van de drijfveren en het doorzettingsvermogen van deze eerste generatie migranten om de aanvaarding van de diversiteit en de bevordering van de gelijkheid te promoten.

- Openheid creëren door te focussen op gezamenlijke kenmerken (menselijkheid) en niet zoals al te vaak het geval is in de media de verschillen tegen elkaar uit te spelen. Een belangrijk aspect hierbij is dat we de stem van de Marokkaanse vrouw laten horen. Deze is niet zo onderworpen zoals velen ons willen doen geloven, maar heeft een zeer eigen en wereldse kijk. De vrouwen in deze film hebben een actieve plaats in onze samenleving verworven, maar hebben daarvoor tal van moeilijkheden moeten overwinnen zonder dat er in die tijd een maatschappelijk kader voor was. In de jaren '70 was de verhouding tussen autochtone werknemer en allochtone werkgever niet altijd strikt zakelijk en zeker niet altijd contractueel vastgelegd. Wat zorgde voor heel wat miscommunicatie met soms tragische gevolgen, zoals Lieva in haar aangrijpende relaas illustreert. Het is zeer boeiend om vanuit verschillende culturele en sociale achtergronden een interculturele dialoog te voeren over de opkomst van racisme als misverstand.

- De interesse van jongeren in hun eigen erfgoed aanwakkeren en hun maatschappelijke participatie bevorderen. We willen niet alleen de 2e en 3e generaties terug in contact te brengen met hun afkomst, maar evenzeer aan Vlaamse kant inzicht bieden in de complexe thematiek rond migratie. Deze gedeelde geschiedenis kan de gevoelens waarmee de verloren generatie worstelt helpen begrijpen. We willen het idee ‘nergens’ thuis te horen, vertalen naar de unieke plaats en unieke mogelijkheden die hun generatie in onze samenleving heeft.

- Verwondering en mededogen verspreiden via film. EEN ANDERE WERELD Films geeft een eigen en orginele interpretatie aan het genre van de documentairefilm, die gebaseerd is op het weergeven van ‘een emotionele’ waarheid. Door een sterk visuele vertelstijl en een grote persoonlijke betrokkenheid bij hun personages benutten ze het medium film ten volle. Wat leidt tot documentaires waarbij de kijker letterlijk kan ‘voelen’ wat het is in ‘een andere wereld’ te leven. Leren door te beleven. Inzien door te kijken.